Przejdź do treści

Tolerancje w obróbce Invaru: co warsztat może utrzymać i ile to kosztuje

Relative cost of an Invar part by tolerance bandBars show a typical cost index rising from 1 at plus or minus 0.1 mm to about 3.5 at plus or minus 0.005 mm, with the extra steps each band usually adds.Typical cost index by tightest tolerance (±0.1 mm = 1.0)±0.1 mm1.0one setup, machine check±0.05 mm1.2stress relief becomes normal±0.025 mm1.6finish pass after furnace, CMM±0.01 mm2.3soak to 20 °C, extra passes±0.005 mm3.5stabilize, grind or lap, full reportIllustrative. The shop's quote for your geometry governs.
Figure: how the tightest tolerance on a drawing moves the price of an Invar part. Illustrative index, the shop quote governs.

Rysunek, który tolerancjonuje każdą cechę na ±0.005 mm tylko dlatego, że część jest z Invaru, zwykle kosztuje więcej, niż trzeba, a rysunek, który zostawia każdą cechę luźną, grozi częścią niespełniającą celu, dla którego wybrano Invar. Warsztat, który regularnie obrabia Invar 36, rutynowo utrzymuje ±0.01 do ±0.025 mm na stabilnej części, a na kilku cechach węższe tolerancje przy dodatkowej pracy. Różnicę robi wiedza, które cechy zasługują na tę pracę, i jak to zapisać na rysunku.

Jaka tolerancja jest realna

Dla dobrze obrobionej części z Invaru 36 lub Super Invaru, która przeszła obróbkę zgrubną, wyżarzanie odprężające i wykończenie, warsztaty zwykle podają dla cech krytycznych zakres ±0.01 do ±0.025 mm. Węższe tolerancje są osiągalne na konkretnych, dobrze podpartych cechach, zwłaszcza po cyklu stabilizacji, ale zwiększają koszt i czas kontroli. Alloy 42 i Kovar, często stosowane w cienkich przekrojach i blachach, tolerancjonuje się zwykle ostrożniej, około ±0.025 mm, ponieważ o osiągalnej dokładności decydują bardziej mocowanie i płaskość niż sam proces skrawania.

Poniższa tabela podaje typowe osiągalne wartości według rodzaju cechy na Invarze 36 oraz to, co warsztat musi dodać, aby je uzyskać. To wartości typowe, a nie specyfikacja. Dla Pana/Pani geometrii wiążąca jest oferta warsztatu.

Rodzaj cechy Typowa osiągalna tolerancja Co jest potrzebne Typowy wpływ na koszt
Długość lub szerokość całkowita, ogólna ±0.05 do ±0.1 mm Jedno zamocowanie, normalna praktyka Poziom bazowy
Średnica otworu, rozwiercanego lub wytaczanego ±0.01 do ±0.02 mm Przejście wykańczające po wyżarzaniu odprężającym Niewielki wzrost
Położenie otworu względem bazy ±0.01 do ±0.025 mm Wykończenie w jednym zamocowaniu, kontrola CMM Umiarkowany wzrost
Płaskość na powierzchni montażowej poniżej 100 mm 0.005 do 0.01 mm Lekkie przejście wykańczające po odprężeniu, wygrzewanie, CMM w 20 °C Umiarkowany wzrost
Płaskość na powierzchni powyżej 300 mm 0.01 do 0.03 mm Pełna sekwencja, mocowanie o niskich naprężeniach, CMM na każdej części Duży wzrost
Równoległość dwóch powierzchni 0.01 do 0.02 mm Obie powierzchnie wykończone po odprężeniu, w miarę możliwości w tym samym zamocowaniu Umiarkowany wzrost
Grubość cienkiej ścianki poniżej 2 mm ±0.025 do ±0.05 mm Mocowanie próżniowe lub o małej sile, naprzemienne przejścia Duży wzrost, ryzyko braków
Mała cecha, dodatkowe przejścia ±0.005 mm Dodatkowe przejście, wygrzewanie, CMM na każdej części, zapas na braki Dwa do trzech razy więcej niż dla ±0.025 mm

Część cienkościenna, głęboka kieszeń lub cecha daleko od punktu mocowania utrzymuje luźniejszą tolerancję niż krótki, dobrze podparty występ, niezależnie od stopu. Stronę kosztową tej samej tabeli opisano w artykule dlaczego części z Invaru 36 są drogie.

Kontrola w 20 °C i norma ISO 1

Cały sens Invaru polega na tym, że bardzo mało zmienia rozmiar wraz z temperaturą, ale „bardzo mało” nie znaczy „wcale”. ISO 1 ustala 20 °C jako standardową temperaturę odniesienia dla specyfikacji geometrii wyrobów, co oznacza, że każdy wymiar na rysunku jest domyślnie wymiarem w 20 °C. Część zmierzona na hali w 24 °C urosła o niewielką, ale realną wartość. Na samej części z Invaru ten przyrost jest znikomy. Na skalach maszyny CMM, na stalowym oprzyrządowaniu i na współpracującej części z aluminium już nie, a przy cesze tolerowanej do kilku mikrometrów ta różnica może stanowić cały zakres tolerancji.

Dla kupującego wynikają z tego trzy rzeczy:

  • Proszę żądać wygrzewania. Precyzyjny raport z kontroli Invaru powinien podawać temperaturę pomiaru i czas, przez jaki część leżała w pomieszczeniu przed pomiarem. Kilka godzin jest typowe dla części o masie kilku kilogramów.
  • Proszę zapytać, gdzie stoi maszyna CMM. Maszyna CMM w pomieszczeniu o kontrolowanej temperaturze, utrzymywanej blisko 20 °C, daje liczby, które można porównać z własną kontrolą wejściową. Maszyna CMM na hali tego nie zapewnia przy wąskich cechach.
  • Proszę zaznaczyć, jeśli własna kontrola odbywa się gdzie indziej. Jeśli część jedzie do innego klimatu i tam jest mierzona, raport wymaga podania temperatury, aby oba zestawy liczb dało się uzgodnić.

Jak wygląda dobry raport i o co prosić, opisano w artykule raporty z kontroli CMM dla Invaru. Definicje wygrzewania, temperatury odniesienia i pokrewnych terminów znajdują się w glosariuszu.

Oznaczenia GD&T, które mają znaczenie w Invarze

Tolerancje geometryczne, zapisywane na większości rysunków według ASME Y14.5, to miejsce, gdzie części z Invaru najczęściej wymagają dodatkowego namysłu. Trzy oznaczenia oddziałują bezpośrednio na sekwencję wyżarzania odprężającego opisaną w artykule wyżarzanie odprężające obrabianych części z Invaru:

  • Płaskość na powierzchni montażowej lub odniesienia. Kształt części nieznacznie zmienia się podczas cyklu w piecu, więc płaskość na tyle wąska, by miała znaczenie, powinna być uzyskana lekkim przejściem wykańczającym po wyżarzaniu odprężającym i zweryfikowana po wygrzaniu części. Płaskość zmierzona po obróbce zgrubnej nic nie mówi o dostarczonej części.
  • Położenie otworów ustalających i otworów pod kołki. Położenie utrzymuje się przez wykończenie wszystkich otworów w jednym zamocowaniu po odprężeniu, gdy powierzchnie bazowe są już wykończone. Proszę poprosić warsztat o potwierdzenie, że układ baz na rysunku odpowiada sposobowi, w jaki będzie mocować część.
  • Równoległość i prostopadłość między powierzchniami odniesienia. Są najtańsze, gdy obie powierzchnie można wykończyć w tym samym zamocowaniu. Rysunek, który wymusza obróbkę dwóch baz w różnych zamocowaniach, będzie kosztować więcej i utrzymywać mniej.

Dwie rzeczy, których należy unikać. Nie należy nakładać wąskiej tolerancji zarysu na powierzchnię zewnętrzną, która niczego nie dotyka. Nie należy zastępować oznaczeń ogólną uwagą w rodzaju „wszystkie powierzchnie płaskie w granicach 0.005”, ponieważ warsztat wyceni każdą powierzchnię na tę wartość albo ją zignoruje, a oba wyniki są złe. Proszę wskazać cechę, bazę i liczbę.

Które cechy wymagają najwęższej tolerancji

Cechy, które uzasadniają wąską tolerancję w Invarze, to te, które decydują o ustawieniu, pasowaniu lub długości drogi optycznej:

  • Powierzchnie montażowe, które ustalają położenie elementu optycznego, czujnika lub oprzyrządowania
  • Średnice i położenia otworów, które ustalają kołki, łożyska lub elementy kinematyczne
  • Płaskość na powierzchni odniesienia wykorzystywanej w dalszym montażu
  • Odstęp między dwiema cechami montażowymi, gdy ten odstęp jest powodem, dla którego część jest z Invaru

Cechy, które nie wpływają na pasowanie ani funkcję, takie jak zarys zewnętrzny, krawędź niewspółpracująca lub wybranie odciążające, mogą mieć standardową tolerancję obróbkową, na przykład ±0.1 mm, bez wpływu na działanie części. Wąskie tolerowanie ich tylko dlatego, że materiał to Invar, dodaje czas kontroli bez korzyści funkcjonalnej.

Przykład obliczeniowy: zamiana zakresu temperatur na CTE

Tolerancja i wybór materiału to ta sama decyzja widziana z dwóch stron. Weźmy hipotetyczny przyrząd metrologiczny o długości 250 mm, który ustala dwie sondy. Ich odstęp musi mieścić się w sumie w granicach 0.004 mm, a laboratorium utrzymuje 20 ± 5 °C. Projektant dzieli budżet: 0.002 mm na wzrost cieplny, 0.002 mm na obróbkę i montaż.

Część cieplna określa CTE, jakie musi mieć materiał:

Wymagany CTE = dopuszczalne wydłużenie / (długość × zmiana temperatury) = 0.002 mm / (250 mm × 5 °C) = 1.6 ppm/°C

Tabela pokazuje, jak wypadają typowe materiały. Wartości CTE są typowymi wartościami z literatury w temperaturze pokojowej. Wiążący jest atest hutniczy.

Materiał Typowy CTE, ppm/°C Wydłużenie na 250 mm przy 5 °C Mieści się w budżecie 0.002 mm
Aluminium 6061 23 0.029 mm Nie
Stal nierdzewna 316 16 0.020 mm Nie
Tytan 8.6 0.011 mm Nie
Kovar 5.2 0.0065 mm Nie
Invar 36, wyżarzony 1.2 do 1.6 0.0015 do 0.0020 mm Tak, na granicy
Super Invar 0.3 do 0.6 0.0004 do 0.0008 mm Tak, z zapasem

Wyżarzony Invar 36 mieści się w zakresie bez żadnego zapasu przy górnej granicy swojego przedziału. Ma to dwie konsekwencje dla rysunku. Po pierwsze, budżet obróbki 0.002 mm na odstępie jest realny i powinien być zapisany jako tolerancja położenia dwóch otworów pod sondy, wykończonych po wyżarzaniu odprężającym i zmierzonych w 20 °C. Po drugie, wyżarzanie odprężające nie jest opcjonalne, ponieważ powierzchnia po zgniocie z wyższym efektywnym CTE przekroczyłaby budżet wzrostu cieplnego. Gdyby zakres w laboratorium poszerzył się do 20 ± 10 °C, wymagany CTE spadłby do 0.8 ppm/°C i przyrząd musiałby przejść na Super Invar albo budżet musiałby się zmienić. Ten kompromis opisano w artykule gdy Invar 36 nie wystarcza, a samą zależność od temperatury w artykule CTE Invaru 36 w funkcji temperatury.

Łańcuch tolerancji w zespołach

Gdy część z Invaru współpracuje z obudową lub wspornikiem z innego materiału, łańcuch tolerancji zespołu musi uwzględniać niedopasowanie CTE, a nie tylko tolerancje poszczególnych części. Wąska tolerancja położenia samej części z Invaru nie gwarantuje ustawienia w całym zakresie temperatur, jeśli współpracująca część z aluminium rozszerza się z 23 ppm/°C. Na rozstawie śrub 100 mm i przy zmianie 10 °C aluminium przesuwa się o 0.023 mm, podczas gdy Invar o około 0.0014 mm, więc połączenie musi dopuszczać 0.02 mm ruchu względnego, bo inaczej śruby obciążą część z Invaru i ją wygną. To decyzja na poziomie konstrukcji, ale warto poruszyć ją z warsztatem wcześnie, ponieważ może zmienić, które cechy części z Invaru wymagają najściślejszej kontroli, i czy lepszym rozwiązaniem są otwory podłużne lub elementy podatne. Niedopasowanie ma też znaczenie dla długoterminowej stabilności wymiarowej, ponieważ obciążone połączenie pełza.

Praktyczne podejście do tolerancjonowania rysunku

  1. Proszę wskazać dwie lub trzy cechy, które decydują o pasowaniu, ustawieniu lub parametrach optycznych, i tolerować je wąsko.
  2. Całą resztę pozostawić przy ogólnej tolerancji obróbkowej, takiej jak ±0.1 mm.
  3. Wąskie wymagania zapisać jako oznaczenia GD&T z bazami, a nie jako uwagę ogólną.
  4. Podać temperaturę pomiaru, 20 °C po wygrzaniu, na rysunku lub w RFQ, jeśli którakolwiek tolerancja jest węższa niż około ±0.02 mm.
  5. Określić wyżarzanie odprężające między obróbką zgrubną a wykańczającą, aby wąskie cechy były obrabiane, gdy część przestała się poruszać.
  6. Zapytać warsztat, co może utrzymać na Pana/Pani konkretnej geometrii, zanim rysunek zostanie sfinalizowany. Warsztat z doświadczeniem w Invarze często wskaże cechę, którą trudniej utrzymać, niż wygląda na papierze.

Co wpisać w RFQ

Dwa warsztaty wyceniające ten sam rysunek mogą dojść do bardzo różnych liczb, jeśli jeden zakłada standardową tolerancję na każdej cesze, a drugi zakłada, że każdy wymiar jest krytyczny. W RFQ proszę uwzględnić:

  • Stop i specyfikację, na przykład Invar 36 wg ASTM F1684
  • Cechy krytyczne, ich tolerancje i układ baz
  • Tolerancję ogólną dla wszystkiego innego
  • Obróbkę cieplną: wyżarzanie odprężające między obróbką zgrubną a wykańczającą lub pełną stabilizację
  • Temperaturę kontroli i informację, czy potrzebny jest raport dla każdej części dla cech krytycznych
  • Zakres temperatur pracy, aby warsztat mógł zobaczyć, czy tolerancja i stop są ze sobą zgodne

Rysunek wraz z tymi punktami proszę przesłać przez formularz RFQ. Dopasujemy warsztaty, które przed podjęciem decyzji powiedzą, czy tolerancja jest realna na tej geometrii i ile doda do ceny.

Często zadawane pytania

Jaką tolerancję warsztat może realnie utrzymać na części z Invaru?

Typowe obrabiane cechy z Invaru mieszczą się w granicach ±0.01 do ±0.025 mm, a ±0.005 mm jest możliwe na małych, dobrze podpartych cechach po wyżarzaniu odprężającym i kontroli w 20 °C. Bardzo zależy to od geometrii części, więc każdą liczbę należy traktować jako punkt wyjścia do rozmowy z warsztatem, a nie gwarancję.

Dlaczego raport z maszyny CMM zmienia się, gdy część mierzy się w innej temperaturze pomieszczenia?

Każdy materiał rozszerza się i kurczy wraz z temperaturą. Invar porusza się znacznie mniej niż stal czy aluminium, ale skale maszyny CMM, oprzyrządowanie i część, która nie zdążyła w pełni się wygrzać do 20 °C, poruszają się bardziej. Przy cesze tolerowanej do kilku mikrometrów ta różnica może stanowić cały zakres tolerancji, mimo że sama część jest w porządku.

Czy należy wąsko tolerować każdą cechę dla bezpieczeństwa?

Nie. Wąskie tolerancje na cechach, które nie wpływają na pasowanie ani funkcję, zwiększają czas kontroli i koszt bez dodawania wartości. Najwęższe liczby warto zarezerwować dla powierzchni i otworów, które decydują o ustawieniu, szczelności lub długości drogi optycznej, a resztę pozostawić przy ogólnej tolerancji obróbkowej.

Które oznaczenia GD&T mają największe znaczenie w Invarze?

Płaskość na powierzchniach montażowych, położenie otworów ustalających oraz równoległość między powierzchniami odniesienia. To te cechy zmieniają się podczas wyżarzania odprężającego, więc należy je wykańczać po piecu i mierzyć po wygrzaniu w 20 °C. Tolerancja zarysu na powierzchniach niewspółpracujących rzadko musi być wąska.

Zweryfikowano na podstawie

Wartości w tym poradniku są typowymi wartościami z literatury, służącymi do planowania. Wiążące są: atest materiałowy dla Pana/Pani wytopu oraz oferta warsztatu dla Pana/Pani geometrii.

Potrzebna wycena tej części?

Proszę przesłać rysunek. Skierujemy go do maksymalnie 3 warsztatów obrabiających Invar i odpowiemy w ciągu 24 godzin roboczych.

Znajdź warsztat obrabiający Invar

Czytaj dalej

Wszystkie poradniki